25-01-09

final week

yep, ik ga mijn laatste week belgië in vanaf morgen! volgende week zondagochtend zit ik op het vliegtuig naar spanje. en aangezien ik een madame van deadlines ben, ben ik nog volop vanalles aan het regelen, typisch noa!

de paniek is wel weg, soms komt die nog even om het hoekje kijken natuurlijk, maar sinds ik weet waar ik ga wonen, mijn contract gefinaliseerd is en zelfs welke auto ik daar ga hebben, is het controlefreakje wat gekalmeerd. heb zelfs een housesitter gevonden die mijn huisdier kan verzorgen en mijn huisje zelf staat niet leeg natuurlijk. dus alles komt op zijn pootjes!

afscheidsfeestje gehad vorig weekend, en daar zijn traantjes gevloeid, ene keer uit 'ik ga jullie missen', twee keer uit 'gekwetst wegens enorme teleurstelling'; ik had al gemeld dat je je echte vrienden leert kennen op momenten als deze, blijkbaar ook je familie, mijn eigen broer heeft doodleuk afgebeld omdat ie te moe was (en het feestje was al bezig!!); en een 'vriendin' (kennen elkaar sinds ons dertiende) heeft ook tijdens het feestje gebeld dat ze bezoek had (die ze oorspronkelijk mee ging nemen) en ze die moeilijk het huis uit kon zetten... zo'n dingen doen je mood van de avond niet goed, integendeel. anderzijds moet het gezegd dat er ook mensen waren die je dan weer niet echt verwacht had, en dat kan ons noa hier sterk appreciëren!! conclusie, it was fun!

het besef dat ik naar spanje verhuis is er voor de rest nog wel niet helemaal en zeker niet altijd, waarschijnlijk zit ik op het vliegtuig me 2 uur aan een stuk af te vragen 'what the f*ck am i doing????' maar dat zijn zorgen voor later.

wanneer is het besef er wel, als je een zalige avond hebt beleefd met MMM, en dat dat de laatste avond was, als een mokerslag! het menselijk brein is een raar iets hoor, ben er echt achter dat hij niet de man van mijn leven is, met zijn overgestructureerd leventje, nee, te saaie boel, ook al zou die als bij wonder zijn vrouw verlaten (never gonna happen, maar kom), nope, not my cup of tea. ik wil niet dat het ganse jaar alles al ingepland staat, elke dag van de week, van elke week van de maand, van elke maand van het jaar; zelfs de weken dat je op reis gaat, nooit beke impulsief kunnen zijn, nee, niet mijn ding. en ik mis nu al romantiek in die kerel, das wel wat te snel hoor, hij is extreem lief en bezorgd, maar weinig romantisch, tja...
maar die avond dus was zo fijn, dat je beseft dat je die kerel wel gaat missen, voor zijn leuke kantjes, de goeie gesprekken, de slappe lach-momenten, het feit dat het een man is en geen jongetje, zijn bezorgdheid, en wat ie tussen de lakens te bieden heeft natuurlijk, jaja, ik geef het toe, dat ga ik ook missen!!
ben hem wel dankbaar, hij is de eerste kerel die me heeft doen ervaren wat het is om je beschermd te voelen bij iemand, en echt het gevoel gegeven dat ie me aankan (want een simpel poppemieke ben ik allesbehalve he), hij heeft er eigenhandig voor gezorgd dat ik nooit of te nimmer nog iets begin met kerels die jonger zijn dan ik!! en voor al die goeie kantjes ga ik hem dus missen, maar het is beter zo...

cu, Noa

ps om iedereen jaloers te maken, mijn appartementje in spanje heeft uitzicht op zee!!

 

 

11:41 Gepost door Noa in Emoties | Permalink | Commentaren (1) | Tags: spanje, paniek, man, gemis, afscheid, vriendschap |  Facebook |

06-01-09

aftellende paniek

nu het januari is, komt het toch wel akelig dichtbij soms, the big move. minder dan een maand nog en Noa is moving out of the country, klinkt echt 'grote stap' he, is het ook wel, begin ik dag per dag meer en meer te beseffen, hoeveel mensen ik ga missen, hoeveel dagdagelijkse zaken ook. weet je hoe ik nu kan genieten van een friet met stoofvleessaus?!?!

en mijn ouders, ni te doen, precies of ik verdwijn naar de andere kant van deze aardbol, heb ze bijna elke dag aan de lijn, hebben ze nog nooit gedaan. mijn moeder staat erop dat ik in mijn laatste week nog een keer kom eten en dan ging ze mijn drie lieftallige broertjes ook uitnodigen, en ik mag kiezen wat de pot schaft. effe serieus nu, heb me er al de kop over liggen breken, want natuurlijk moet ik iets kiezen dat in spanje minder makkelijk verkrijgbaar is (ik zeg niet minder makkelijk te bereiden want precies of ik ga daar meer beginnen koken dan hier, who am i kidding???). maar dus, nog steeds geen inspiratie wat die maaltijd betreft, want ik hou nu eenmaal niet van de belgische 'boerenkost'. zie je mij al stoemp met worsten vragen, aaarghhh. vandaar dat ik zo naar spanje uitkijk, het klimaat maar ook de spaanse keuken hoor, zuiderse gerechtjes, van paella tot chorizo tot albondigas, yummie! en nog een groot voordeel, het is daar goedkoper om te gaan eten, yihaaa!

intussen begin ik langs de andere kant af en toe uit mijn gelukzalig dagdromen te ontwaken en sterk te panikeren, Noa is een echte, volwaardige controlefreak, of the worst kind dan nog, dus krijg zo stillekesaan van die paniekaanvallen. ze kunnen gaan van 'pfff, man, ik moet nog zoveel doen' tot een veel ergere tot bibberen toe 'ik krijg nooit alles meer gedaan wat ik nog zou moeten doen'. let op de nuance 'zou' he, want ben to do-lijstjes aant maken waar geen einde meer aan komt. en ken mezelf, ben beetje aan het overdrijven soms. precies of ik ga nooit meer terug naar belgië komen, soms lach ik mezelf gewoon uit, om dan na 5 seconden ontlading weer in paniek te slaan... stressy maandje dus...

een vicieuze cirkel misschien?

soit, ga mezelf nog es in slaap worstelen, want ook dat lijkt minder goed te lukken de laatste dagen...

sleep tight, Noa

ps heb mijn werkuren en kantoor doorgekregen, ga inderdaad meedoen aan de spaanse siesta, van 9u tot 14u werken en dan van 15u30 tot 19u! en mijn kantoor, op 10 km van de stad, en jammergenoeg niet richting zee, richting binnenland, maar dan nog zit ik op 15 min van de zee te werken, dus een appartement met seaview, nog steeds binnen bereik!!

00:40 Gepost door Noa in Emoties | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, job, paniek, controle, gemis, eten |  Facebook |

13-12-08

moving... again

titel zegt het al. het management made me an offer i couldn't refuse!! dus Noa hier vertrekt op 1 februari 2009 naar spanje. kijk er enorm naar uit, maar het schrikt me ook af hoor, grote stap, helemaal alleen, yep, me, myself and i, naar een ander land.

mijn renovatieprojectje achterlaten, tja, voor een controlefreak als ik bijna ondenkbaar, maar het weegt gewoon niet op tegen deze once in a lifetime opportunity!

en MMM achterlaten he (my married man, de verkeerde nieuwe lover, remember), maar ook dat gemis zal van tijdelijke aard blijken te zijn, zeker van, ah ja, hier zal de 'uit het oog, uit het hart' formule aan de realiteit getoest worden, maar ben ervan overtuigd dat die formule zal werken. opnieuw, met spijt in het hart, want had het met hem graag anders zien uitdraaien. wrong time, wrong place, wrong life zelfs.

weet je waar ik het meest tegenop kijk, net al dat geregel, was zo blij eindelijk in mijn huisje te wonen, en na 4 maanden zal ik weeral verhuizen; waar ik begin oktober er heilig van overtuigd was dat ik hier nog ettelijke jaartjes zou spenderen. hmm, het lot heeft er anders over beslist. awel, dat ze dan maar mee alles terug komt inpakken ook!!

tot dusver deze update.

night. x

ps nog een belangrijke vraag, wat vraag je in godsnaam als kado voor onder de kerstboom. jaarlijks maken wij lijstjes, maar geen idee wat je op zo'n lijstje zet als je van land verhuist een dikke maand later... any tips?

 

23:33 Gepost door Noa in Emoties | Permalink | Commentaren (2) | Tags: man, job, spanje, kado, kerst, gemis |  Facebook |