15-01-08

kwaad op...

mezelf, echt waar, op mezelf

tot 20.30 op kantoor gezeten, paar dingen die dringend afgewerkt moesten worden en das dan het manager zijn, maar ben er eerlijk in, doe dat graag, ik werk graag en zit er echt niks mee in om langer te blijven... hoewel ik met momenten denk dat ik vaak vlucht in mijn werk... eigenlijk ben ik daar vrijwel zeker van maar ga dat toch nog even blijven doen...

want, in het naar huis rijden, en ben momenteel (aangezien ik nog niet in mijn huisje woon) toch een 3 kwartier onderweg, kreeg ik mijn lonely-moment van de week, erger nog, het is verdomme nog steeds niet gepasseerd!!!

dus nu zit ik hier jankend als een klein kind achter mijn pc, mezelf de meest ridicule vragen te stellen, zal ik ze even opsommen? here we go:

wat ziet hij verdomme toch in maatje 34 dat hij in mij niet vond?
zou hij mij nu op geen enkel maar dan ook geen enkel moment missen?
waarom heeft ie niet feller gevochten voor onze relatie?
waarom plant hij met mij te trouwen en aan kinderen te beginnen om dan paar weken later met haar iets te beginnen?
sinds wanneer zijn ze eigenlijk echt samen iets begonnen?
weet dat wicht echt van niets af, of wist ze het wel maar beschermt hij haar?
zou maatje 34 de vrouw van zijn leven zijn?
ga ik eigenlijk ooit nog een fatsoenlijke vent tegenkomen?
ga ik ooit in staat zijn om iemand echt terug toe te laten (heb er echt enorme schrik van gekregen)?
waarom heb ik zoveel geduld gehad met iemand die het totaal niet waard was en zit ik er nu nog steeds voor te janken? (vandaar de kwaadheid op mezelf!)
zou ik haar opbellen om haar te confronteren met de feiten?, en deze vraag heeft zo'n ongelooflijk nuttige hersendialoog tot gevolg, zo van 'ja, want je wil eindelijk weten waaraan en waaraf, nee, want dat levert je toch niks op buiten nog meer janken, jawel, want hij verdient het echt niet om gelukkig te zijn en moet zelf maar es gekwetst worden, nee, want zo zit ik ni in mekaar, ik verlaag mij ni tot dat niveau, jawel, want je hebt recht om te weten hoe het zit en als hij niet eerlijk is geweest tegen haar is dat zijn fout en niet de jouwe, nee, want je moet nog geld van hem en anders ga je dat nooit terugzien, ja maar, dan bel je ze als je je geld terug hebt, enz enz enz' tot in het oneindige... tot op heden heb ik niet gebeld, heb eigenlijk totaal niet moeilijk gedaan, 1X een telefoongesprek van 2u waarin ik hem heb uitgescheten tot en met, en nadien, altijd vriendelijk gebleven, verbazingwekkend vriendelijk, en zo komen we tot de volgende vraag:
waarom blijf ik zo fucking vriendelijk tegen hem, zou ik hem het leven niet wat moeilijker maken na alles wat ie me gelapt heeft?

ik weet trouwens ook wat mijn lonely-moment getriggerd heeft, hij heeft me gebeld, hij is op zoek naar een nieuwe job en vroeg of ik geen nuttige contacten had?! lef hebben noem ik dat, maar ik ben dan de stomme kiek die idd een paar van mijn contacten bel met de boodschap, ik ken een goeie werkkracht, zijn jullie op zoek? weeral aanleiding voor kwaadheid op mezelf, en ik maak mezelf dan wijs dat dat ok is omdat ik nog geld moet van hem en om mij terug te betalen heeft ie wel een job nodig, aaaaarrrghh... gek word ik van mezelf, gek!

soit, ga nog wat cocoonen in mijn slecht voelen en kwaad zijn op mezelf gedoe, morgen is een nieuwe dag en die gaat stukken beter zijn!

cu!

ps daarnet effe gekeken en de weegschaal heeft terug gemaild...

21:52 Gepost door Noa in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: kwaad gevoelens ex |  Facebook |