24-02-08

rollercoaster

life is an emotional rollercoaster, meer dan dat kan ik er niet opkleven, het is de exacte beschrijving van hoe ik mij de afgelopen dagen gevoeld heb...

dinsdag post ik NEXT ivm de topsporter, woensdagavond belt hij me dan toch terug, rollercoaster up!, zijn agenda wel ni bij de hand, maar om te zeggen dat hij me snel iets laat weten, intussen zondagavond en buiten een smsje heen en weer ivm uitgaan, geen teken van leven meer, rollercoaster down...

vandaag merk ik dat Topsporter een profiel heeft op zo'n networking site, ikke nieuwsgierig, dus beke rondkijken tussen zijn vrienden, wie zie ik daar tussen staan, maatje 34, komaan man, soms is de wereld echt te klein! ik hoef echt niemand beter te leren kennen die maatje 34 kent... maar kerel blijft wel in mijn hoofd hangen, hmmm, niet goed... rollercoaster further down!

vrijdagavond heel leuk feestje gehad en ook al moest ik vroeg uit bed om naar m'n renovatieprojectje te rijden, het maakte me niet uit, want ik kon de wereld aan, ik voelde me goed en gelukkig! rollercoaster up.
en dan zaterdagochtend, de rollercoaster keldert van torenhoog helemaal de dieperik in, wanneer ik telefoon krijg vanuit frankrijk, mijn moeder aan de lijn (normaal belt die nooit, ze smst altijd, en ze vertrokken hier donderdag pas, dus dan wist ik, er is iets mis)... wenend, met schokkende stem, "Noa, ik heb slecht nieuws... je verre nichtje heeft gisteren zelfmoord gepleegd" auto aan de kant, verdwaasd heb ik daar een tijdje gezeten, op automatische piloot verder gereden, en zo heel de dag, eigenlijk heel het weekend verder gegaan..
tranen heb ik niet gelaten, ik weet dat zij zich beter, gelukkiger voelt nu, als het leven zo zwaar is dat je elke dag, al jaren aan een stuk, moet worstelen om nog maar op te staan, dan heb ik begrip voor de keuze die iemand maakt... ze liet een lange brief achter met antwoorden...
het klinkt misschien raar dat ik dat zeg, dat ik er begrip voor heb, maar toch is het zo, verdriet voel ik wel, vooral voor haar vriend...

voor de rest, zaterdag met miss C en S1 (begin vrienden te mixen, zodat we mekaar allemaal leren kennen, en zo weer meer mensen leren kennen) gaan eten en naar verjaardagsfeestje van Ex-klasgenootje uit het middelbaar geweest; had Ex-klasgenootje paar jaar ni meer gezien, en via diezelfde networking site terug tegengekomen. die sites zijn soms ook nuttig! van miss C en S1 les gekregen in hoe ik minder 'ice queen' kan uitstralen, waar vrienden niet goed voor zijn!! goed gelachen dus, rollercoaster beetje terug up.

vandaag, na de site waar ik zie dat Topsporter en maatje 34 elkaar kennen, check ik mijn mail, mailtje van mijn allereerste ex (in totaal 5 jaar samen geweest, eerste vriendje trouwens, 17 was ik bij de start). had forward gedaan van mail over hoe iemand een 'seizoen' in je leven kan verschijnen en er dan weer terug uit kan verdwijnen, maar dat dat altijd z'n reden heeft... hij woont in het Midden Oosten nu, met zijn vrouw, sporadisch hebben we nog contact... vandaag dus een mail, in reply op mijn forward, dat hij mij altijd heel graag gezien heeft, en dat ik enorm speciaal blijf voor hem... goed bedoeld, en zonder bijbedoelingen, maar ik ben gecrasht, de rollercoaster is net van de rails gegaan... ni meer gewoon wenen, maar echt luidop snikken, het besef dat hij ook enorm speciaal voor mij is gebleven, maar hij is gelukkig nu, niet met mij...

tot de volgende!

ps tegen dan zit mijn rollercoaster terug op de rails hoor, zo gaat het altijd...

 

23:47 Gepost door Noa in Emoties | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gevoelens, verdwaasd, feestje, mail, ex |  Facebook |