06-01-09

aftellende paniek

nu het januari is, komt het toch wel akelig dichtbij soms, the big move. minder dan een maand nog en Noa is moving out of the country, klinkt echt 'grote stap' he, is het ook wel, begin ik dag per dag meer en meer te beseffen, hoeveel mensen ik ga missen, hoeveel dagdagelijkse zaken ook. weet je hoe ik nu kan genieten van een friet met stoofvleessaus?!?!

en mijn ouders, ni te doen, precies of ik verdwijn naar de andere kant van deze aardbol, heb ze bijna elke dag aan de lijn, hebben ze nog nooit gedaan. mijn moeder staat erop dat ik in mijn laatste week nog een keer kom eten en dan ging ze mijn drie lieftallige broertjes ook uitnodigen, en ik mag kiezen wat de pot schaft. effe serieus nu, heb me er al de kop over liggen breken, want natuurlijk moet ik iets kiezen dat in spanje minder makkelijk verkrijgbaar is (ik zeg niet minder makkelijk te bereiden want precies of ik ga daar meer beginnen koken dan hier, who am i kidding???). maar dus, nog steeds geen inspiratie wat die maaltijd betreft, want ik hou nu eenmaal niet van de belgische 'boerenkost'. zie je mij al stoemp met worsten vragen, aaarghhh. vandaar dat ik zo naar spanje uitkijk, het klimaat maar ook de spaanse keuken hoor, zuiderse gerechtjes, van paella tot chorizo tot albondigas, yummie! en nog een groot voordeel, het is daar goedkoper om te gaan eten, yihaaa!

intussen begin ik langs de andere kant af en toe uit mijn gelukzalig dagdromen te ontwaken en sterk te panikeren, Noa is een echte, volwaardige controlefreak, of the worst kind dan nog, dus krijg zo stillekesaan van die paniekaanvallen. ze kunnen gaan van 'pfff, man, ik moet nog zoveel doen' tot een veel ergere tot bibberen toe 'ik krijg nooit alles meer gedaan wat ik nog zou moeten doen'. let op de nuance 'zou' he, want ben to do-lijstjes aant maken waar geen einde meer aan komt. en ken mezelf, ben beetje aan het overdrijven soms. precies of ik ga nooit meer terug naar belgië komen, soms lach ik mezelf gewoon uit, om dan na 5 seconden ontlading weer in paniek te slaan... stressy maandje dus...

een vicieuze cirkel misschien?

soit, ga mezelf nog es in slaap worstelen, want ook dat lijkt minder goed te lukken de laatste dagen...

sleep tight, Noa

ps heb mijn werkuren en kantoor doorgekregen, ga inderdaad meedoen aan de spaanse siesta, van 9u tot 14u werken en dan van 15u30 tot 19u! en mijn kantoor, op 10 km van de stad, en jammergenoeg niet richting zee, richting binnenland, maar dan nog zit ik op 15 min van de zee te werken, dus een appartement met seaview, nog steeds binnen bereik!!

00:40 Gepost door Noa in Emoties | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, job, paniek, controle, gemis, eten |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.