24-03-08

eeuwigheid

intussen dus een eeuwigheid geleden dat ik nog gepost heb... niet omdat ik ni wou, nee, mijn allerallerliefste oudertjes hebben besloten om hun internetverbinding thuis af te sluiten en aangezien mijn renovatieprojectje nog steeds niet ten einde is, hang ik van derden af om online te raken, en bloggen is nu ni iets wat ik makkelijk bij derden doe...

zit nu bij broertje, snel iets te typen om de situatie te verduidelijken, dus No Panic, ik ben er nog steeds...

veel gebeurd in die eeuwigheid natuurlijk... voel me terug wat beter, maar heb mijn blogje wel gemist, want werkt therapeutisch en dat viel even weg, minder dus... maar Noa's still alive and kicking, en vooral partying a lot... waarschijnlijk mezelf bewust aan het voorbijlopen om ni teveel hoeven na te denken, ach, das ook een vorm van therapie he.

op shortski geweest oa, goed gevallen maar niks gebroken, wel nog steeds van die lastige pijntjes... maar die passeren ook wel

zoals steeds is het lekker druk op het werk geweest, maar ben wel tot de constatatie gekomen dat er schuin tgo mijn kantoor een ongelooflijk knap mannelijk exemplaar woont, dus heb weer een leuke bezigheid... elke keer als we samen op de parking staan, stel ik de meest belachelijke vragen eerst om toch maar wat contact te leggen, dus intussen zitten we op het niveau 'hey, hey, alles ok? jaja, salut' maar ik heb geleerd dat ik de zaken beter wat rustig aanpak dus overtuig mezelf ervan dat ik dat aan het doen ben en wil absoluut niet gezegd hebben dat ik tikkeltje te verlegen ben...
pluspunt, collega van me kent een vriendin van hem, dus heb al wat extra info, en blijkbaar heeft ie door dat er iemand van kantoor bij ons wel interesse heeft, maar is ie zelf nogal verlegen... tja, zo schiet het ni op he...
ach, to be continued, wil eigenlijk ook eerst nog wat van het vrijgezellenleven genieten, moet dat toch ook es gedaan hebben, zo'n paar wilde nachten doorgebracht hebben, waar je de volgende ochtend van denkt, twas leuk, maar meer hoeft dit ook weer niet te zijn...
eerste nacht is gepasseerd intussen, dus das er ook gebeurd, twas fun, en meer hoeft dat niet te zijn... was de avond nadat ik een upperdare party heb bijgewoond, toeval? of straalde ik een bepaalde gedachte uit... ach, wie zal het zeggen...

voor de rest, Topsporter ni meer gehoord, dus das over and out, ex ook ni meer, en dat wil ik zo houden, voel me er goed bij, wel gehoord dat ie nog steeds samen is met Maatje 34, zijn zelfs samen op het kantoor geweest waar ex en ik samen werkten, en dat vond ik er wel over, passeer daar zelf nog heel regelmatig en dat weet ie, dus had hen daar makkelijk kunnen tegenkomen, en daar heb ik nog steeds geen behoefte aan! wel reactie gehad van ex-collega's dat ze blijkbaar een schminkpopke is, en dat ze het nu helemaal niet begrijpen, hadden verwacht een superlekker wijfke te zien maar dat was ze niet, mijn dag weer goed natuurlijk! maar als ook die gedachte wat later bezinkt, besef je dat je er niets mee bent, hij is met haar nu, en daar verandert geen enkele commentaar op haar uiterlijk enz iets aan...

anyway, hier was dus de update, hoop dat next time niet zo lang op zich laat wachten, maar dat zal aan derden en mijn tijd liggen...


CU!

ps ga volgende keer mijn eigen posts ne keer bekijken om te zien waar ik nog een vervolg moet vertellen, want heb het gevoel dat ik veel zaken aant vergeten ben.

 

 

 

 

17:31 Gepost door Noa in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (6) | Tags: tijd, blog, man |  Facebook |

02-03-08

gevecht

al een ganse week heb ik tijd gehad om te bloggen, en al een ganse week heb ik gedacht, maar waarover dan... alles lijkt plots zo banaal... ik zit dus niet terug op de rails...

het gaat gewoon niet goed, ik las haar brief, haar afscheid, en opnieuw begreep ik het, maar tegelijkertijd was er het besef, shit, ik begrijp dit... altijd al geweten hoor, dat er zich een sluimerend kantje in mij bevindt, maar het hele voorval heeft die oude wonden terug opengereten, de combinatie thuis wonen en dit... het gaat niet goed...

thuis wonen, terug in het ouderlijk huis verblijven, een periode die achter me lag, al meer dan 10 jaar geleden; heb toen een zwaar gevecht met mezelf geleverd, en gewonnen! en dan moet je plots, noodgedwongen, terug naar diezelfde omgeving...

ik vocht toen alleen, gek he, alleen tegen jezelf vechten, maar toch is het zo; een kantje dat je verbergt, mijn verborgen ik, en nu is noa met haar neus op de harde feiten gedrukt, dat kantje is niet verdwenen, het lag gewoon rustig ergens op de loer, klaar om getriggerd te worden; ik voelde het al een tijdje, blijven ontkennen is dan dé tactiek; het gaat goed met me hoor! jezelf overtuigen, ik kan het als de beste! en zelfs doen alsof ik terug op de rails zit, tuurlijk wel.

haar brief was zo confronterend, intussen al honderden tranen gelaten, niet enkel voor haar, hoe erg het ook klinkt, ook voor mezelf, het besef, mijn gevecht is nog niet ten einde!

x noa

 

23:38 Gepost door Noa in Emoties | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mezelf, afscheid, confrontatie, gevecht |  Facebook |