25-01-09

final week

yep, ik ga mijn laatste week belgië in vanaf morgen! volgende week zondagochtend zit ik op het vliegtuig naar spanje. en aangezien ik een madame van deadlines ben, ben ik nog volop vanalles aan het regelen, typisch noa!

de paniek is wel weg, soms komt die nog even om het hoekje kijken natuurlijk, maar sinds ik weet waar ik ga wonen, mijn contract gefinaliseerd is en zelfs welke auto ik daar ga hebben, is het controlefreakje wat gekalmeerd. heb zelfs een housesitter gevonden die mijn huisdier kan verzorgen en mijn huisje zelf staat niet leeg natuurlijk. dus alles komt op zijn pootjes!

afscheidsfeestje gehad vorig weekend, en daar zijn traantjes gevloeid, ene keer uit 'ik ga jullie missen', twee keer uit 'gekwetst wegens enorme teleurstelling'; ik had al gemeld dat je je echte vrienden leert kennen op momenten als deze, blijkbaar ook je familie, mijn eigen broer heeft doodleuk afgebeld omdat ie te moe was (en het feestje was al bezig!!); en een 'vriendin' (kennen elkaar sinds ons dertiende) heeft ook tijdens het feestje gebeld dat ze bezoek had (die ze oorspronkelijk mee ging nemen) en ze die moeilijk het huis uit kon zetten... zo'n dingen doen je mood van de avond niet goed, integendeel. anderzijds moet het gezegd dat er ook mensen waren die je dan weer niet echt verwacht had, en dat kan ons noa hier sterk appreciëren!! conclusie, it was fun!

het besef dat ik naar spanje verhuis is er voor de rest nog wel niet helemaal en zeker niet altijd, waarschijnlijk zit ik op het vliegtuig me 2 uur aan een stuk af te vragen 'what the f*ck am i doing????' maar dat zijn zorgen voor later.

wanneer is het besef er wel, als je een zalige avond hebt beleefd met MMM, en dat dat de laatste avond was, als een mokerslag! het menselijk brein is een raar iets hoor, ben er echt achter dat hij niet de man van mijn leven is, met zijn overgestructureerd leventje, nee, te saaie boel, ook al zou die als bij wonder zijn vrouw verlaten (never gonna happen, maar kom), nope, not my cup of tea. ik wil niet dat het ganse jaar alles al ingepland staat, elke dag van de week, van elke week van de maand, van elke maand van het jaar; zelfs de weken dat je op reis gaat, nooit beke impulsief kunnen zijn, nee, niet mijn ding. en ik mis nu al romantiek in die kerel, das wel wat te snel hoor, hij is extreem lief en bezorgd, maar weinig romantisch, tja...
maar die avond dus was zo fijn, dat je beseft dat je die kerel wel gaat missen, voor zijn leuke kantjes, de goeie gesprekken, de slappe lach-momenten, het feit dat het een man is en geen jongetje, zijn bezorgdheid, en wat ie tussen de lakens te bieden heeft natuurlijk, jaja, ik geef het toe, dat ga ik ook missen!!
ben hem wel dankbaar, hij is de eerste kerel die me heeft doen ervaren wat het is om je beschermd te voelen bij iemand, en echt het gevoel gegeven dat ie me aankan (want een simpel poppemieke ben ik allesbehalve he), hij heeft er eigenhandig voor gezorgd dat ik nooit of te nimmer nog iets begin met kerels die jonger zijn dan ik!! en voor al die goeie kantjes ga ik hem dus missen, maar het is beter zo...

cu, Noa

ps om iedereen jaloers te maken, mijn appartementje in spanje heeft uitzicht op zee!!

 

 

11:41 Gepost door Noa in Emoties | Permalink | Commentaren (1) | Tags: spanje, paniek, man, gemis, afscheid, vriendschap |  Facebook |

06-01-09

aftellende paniek

nu het januari is, komt het toch wel akelig dichtbij soms, the big move. minder dan een maand nog en Noa is moving out of the country, klinkt echt 'grote stap' he, is het ook wel, begin ik dag per dag meer en meer te beseffen, hoeveel mensen ik ga missen, hoeveel dagdagelijkse zaken ook. weet je hoe ik nu kan genieten van een friet met stoofvleessaus?!?!

en mijn ouders, ni te doen, precies of ik verdwijn naar de andere kant van deze aardbol, heb ze bijna elke dag aan de lijn, hebben ze nog nooit gedaan. mijn moeder staat erop dat ik in mijn laatste week nog een keer kom eten en dan ging ze mijn drie lieftallige broertjes ook uitnodigen, en ik mag kiezen wat de pot schaft. effe serieus nu, heb me er al de kop over liggen breken, want natuurlijk moet ik iets kiezen dat in spanje minder makkelijk verkrijgbaar is (ik zeg niet minder makkelijk te bereiden want precies of ik ga daar meer beginnen koken dan hier, who am i kidding???). maar dus, nog steeds geen inspiratie wat die maaltijd betreft, want ik hou nu eenmaal niet van de belgische 'boerenkost'. zie je mij al stoemp met worsten vragen, aaarghhh. vandaar dat ik zo naar spanje uitkijk, het klimaat maar ook de spaanse keuken hoor, zuiderse gerechtjes, van paella tot chorizo tot albondigas, yummie! en nog een groot voordeel, het is daar goedkoper om te gaan eten, yihaaa!

intussen begin ik langs de andere kant af en toe uit mijn gelukzalig dagdromen te ontwaken en sterk te panikeren, Noa is een echte, volwaardige controlefreak, of the worst kind dan nog, dus krijg zo stillekesaan van die paniekaanvallen. ze kunnen gaan van 'pfff, man, ik moet nog zoveel doen' tot een veel ergere tot bibberen toe 'ik krijg nooit alles meer gedaan wat ik nog zou moeten doen'. let op de nuance 'zou' he, want ben to do-lijstjes aant maken waar geen einde meer aan komt. en ken mezelf, ben beetje aan het overdrijven soms. precies of ik ga nooit meer terug naar belgië komen, soms lach ik mezelf gewoon uit, om dan na 5 seconden ontlading weer in paniek te slaan... stressy maandje dus...

een vicieuze cirkel misschien?

soit, ga mezelf nog es in slaap worstelen, want ook dat lijkt minder goed te lukken de laatste dagen...

sleep tight, Noa

ps heb mijn werkuren en kantoor doorgekregen, ga inderdaad meedoen aan de spaanse siesta, van 9u tot 14u werken en dan van 15u30 tot 19u! en mijn kantoor, op 10 km van de stad, en jammergenoeg niet richting zee, richting binnenland, maar dan nog zit ik op 15 min van de zee te werken, dus een appartement met seaview, nog steeds binnen bereik!!

00:40 Gepost door Noa in Emoties | Permalink | Commentaren (0) | Tags: spanje, job, paniek, controle, gemis, eten |  Facebook |

21-12-08

true friendship

titel klinkt melig he, i know. ben ook beetje in een melige bui. besef dat ik veel mensen ga moeten missen. ok, ik kan nog steeds de telefoon vastnemen, maar wacht tot ik die rekening zie dan!! en elk weekend of op weekavonden even gezellig iets gaan eten of drinken om bij te kletsen, tja, zal via skype en andere tools dienen te verlopen. al een geluk dat die tools bestaan, kan me geen verhuis inbeelden zonder...

waarom dan true friendship? omdat ik het komende jaar goed te weten ga komen wie mijn echte vrienden zijn, begint nu al stilletjes te dagen, het is een sluipend iets, je bent je er niet echt bewust van maar beetje bij beetje begint het besef door te sijpelen in dat hoofd van me dat al zo vol gedachten zit, dat een aantal vrienden misschien wel geen echte vrienden zijn, meer kennissen... niet dat daar iets mis mee is, maar van sommigen had je een ander beeld, en dat ligt niet aan hen, neen, noa hier maakte van tijd tot tijd zelf een verkeerde inschatting, das mijn naïef kantje denk ik...

maar moet er wel bij vertellen dat ik omgedraaid ook verrast kan zijn hoor. mensen die het te weten komen via via, of via één van de zovele online toestanden van tegenwoordig, en die bellen je dan plots op, 'we moeten echt iets gaan eten/drinken om bij te praten'. en das dan ook wel leuk, oprechte blijdschap voor wat ik op het punt sta te verwezenlijken, mensen die het je oprecht gunnen, daar geniet ik van, doet me echt goed in deze melige tijden!

wou ik effe kwijt.

noa

ps ben vandaag eindelijk es begonnen met een aantal zaken te regelen die nog in orde moeten zijn voor mijn vertrek, i.e. ik heb toch wel drie mails gestuurd; tja, alle begin is moeilijk   Knipogen

14:59 Gepost door Noa in Friends | Permalink | Commentaren (1) | Tags: verhuis, vriendschap, buitenland, gevoel, melig |  Facebook |

13-12-08

moving... again

titel zegt het al. het management made me an offer i couldn't refuse!! dus Noa hier vertrekt op 1 februari 2009 naar spanje. kijk er enorm naar uit, maar het schrikt me ook af hoor, grote stap, helemaal alleen, yep, me, myself and i, naar een ander land.

mijn renovatieprojectje achterlaten, tja, voor een controlefreak als ik bijna ondenkbaar, maar het weegt gewoon niet op tegen deze once in a lifetime opportunity!

en MMM achterlaten he (my married man, de verkeerde nieuwe lover, remember), maar ook dat gemis zal van tijdelijke aard blijken te zijn, zeker van, ah ja, hier zal de 'uit het oog, uit het hart' formule aan de realiteit getoest worden, maar ben ervan overtuigd dat die formule zal werken. opnieuw, met spijt in het hart, want had het met hem graag anders zien uitdraaien. wrong time, wrong place, wrong life zelfs.

weet je waar ik het meest tegenop kijk, net al dat geregel, was zo blij eindelijk in mijn huisje te wonen, en na 4 maanden zal ik weeral verhuizen; waar ik begin oktober er heilig van overtuigd was dat ik hier nog ettelijke jaartjes zou spenderen. hmm, het lot heeft er anders over beslist. awel, dat ze dan maar mee alles terug komt inpakken ook!!

tot dusver deze update.

night. x

ps nog een belangrijke vraag, wat vraag je in godsnaam als kado voor onder de kerstboom. jaarlijks maken wij lijstjes, maar geen idee wat je op zo'n lijstje zet als je van land verhuist een dikke maand later... any tips?

 

23:33 Gepost door Noa in Emoties | Permalink | Commentaren (2) | Tags: man, job, spanje, kado, kerst, gemis |  Facebook |

07-12-08

back from the dead

bijna 1 jaar geleden begon ik mijn blog, heeft het iets te maken met de periode misschien? die vraag stel ik me wanneer ik vandaag beslis om opnieuw te bloggen. verder te zetten wat ik een jaar geleden begon!

reden waarom ik zo lang niet schreef?

veel zaken gebeurd. gevolg? een diep dal waarvoor een blog niet therapeutisch genoeg werkte, dus heeft Noa de harde, confronterende, lange weg gekozen om echt in therapie te gaan. wil er niet teveel over uitweiden buiten het feit dat ik nog een boel uit mijn jeugd te verwerken had. heb een zwaar half jaar achter de rug, waarin ik het niet kon opbrengen om dingen te delen met de rest van de wereld, moest er effe helemaal alleen door, maar i’m back!!

wat gebeurde er in al die maanden?

renovatieproject still going strong, intussen woon ik er wel in, dus das een goeie evolutie. tijdje bij S1 gewoond, waarom? op mijn 30e ben ik door mijn ouders het huis terug uitgezet (moet vlak na mijn laatste post geweest zijn), mijn ouders en ik hebben altijd bizarre band gehad, of beter gezegd, geen band. was pure noodzaak om daar terug in te trekken, maar na een klein jaar was mijn moeder het beu. dikke ruzie, verwijten dat zij er niks aan kan doen dat ik niet met mijn centen kan omgaan, dat ik dat huis beter niet gekocht had en misschien es ne fatsoenlijke vent kon zoeken deze keer… tja, harde woorden waardoor je in een impuls het ook afbolt. contact is nog steeds niet helemaal hersteld, heb hen al aantal keer gezien maar ze doen alsof er niks gebeurd is… veel emoties terug losgekomen en eindelijk ook es aangepakt!

feest voor mijn tram 3, tja, dat is er dus een gans jaar niet van gekomen. maar ik ga dat in januari inhalen, want dan word ik er al 31, tijd vliegt…

S1 still single, en is helemaal ok, dus gaat een tijdje genieten van haar vrijgezellenleventje. S2 heeft intussen de vent van haar leven gevonden, zijn na paar maanden samen ingetrokken, en beginnen volgend jaar aan kindjes!! Miss C idem dito, is na 3 maanden gaan samenwonen, en hebben een maand geleden samen een huis gekocht, kindjes gaat ni voor direct zijn bij hen denk ik. anyway, het geeft me sowieso hoop, het kan snel gaan als je de juiste vent vindt ;-)

met mij nu?

het gaat de goeie kant op. ik woon in mijn huisje, naast ET, werk loopt vlot, heel vlot zelfs maar daar kom ik dadelijk op terug. mijn party animal mode is afgesprongen paar weken geleden. geniet nu meer van filmke zien in mijn huisje.

werk? heb aanbod gekregen om naart buitenland te verhuizen voor de firma en daar verder te werken. altijd mijn grootste droom ooit geweest, dus morgen krijg ik de financiële kant van het verhaal te horen en beslissen we definitief. en als het een ja wordt, zal deze blog binnen een kleine twee maanden vanuit spanje verder aangevuld worden!!

ex? volledig uit de picture. uit het hoofd en het hart ook. nog steeds samen met maatje 34, en hoe bizar het ook klinkt, ik begrijp zelfs waarom ie met haar is en het zo goed lukt tussen die twee. ben er ok mee.

nieuwe lover? ja, maar weeral totaal de verkeerde. iedereen die dit leest gaat me waarschijnlijk veroordelen, weet zelf niet goed waar mijn principes naartoe zijn. mijn nieuwe lover heeft een vrouw. het is stom begonnen, feestje 2 maanden geleden, ikke veel te veel gedronken en met hem in bed beland. en ik was er heilig van overtuigd dat ik niet verliefd zou worden… jaja, zo stom ben ik dus nog steeds, om mezelf wijs te maken dat ik enkel een lichamelijke band kan hebben met iemand. Nee hoor, who was I kidding, helemaal verliefd geworden. en i know, venten gaan niet weg bij hun vrouw. dus het aanbod van mijn management om naart buitenland te verhuizen, tja, perfect timing, is altijd een droom geweest, is super voor mijn carrière en het verplicht me meteen hem los te laten.

that’s it for now. sleep tight.

ps wat ik de afgelopen maanden dus ook ni meer gedaan heb, is blogs lezen. helemaal niet meer up to date met wat er gaande is bij Elle, Amber, en zo veel anderen. dringend werk van maken

22:36 Gepost door Noa in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: man, job, familie, ex, blog, huis, lover, me |  Facebook |

24-03-08

eeuwigheid

intussen dus een eeuwigheid geleden dat ik nog gepost heb... niet omdat ik ni wou, nee, mijn allerallerliefste oudertjes hebben besloten om hun internetverbinding thuis af te sluiten en aangezien mijn renovatieprojectje nog steeds niet ten einde is, hang ik van derden af om online te raken, en bloggen is nu ni iets wat ik makkelijk bij derden doe...

zit nu bij broertje, snel iets te typen om de situatie te verduidelijken, dus No Panic, ik ben er nog steeds...

veel gebeurd in die eeuwigheid natuurlijk... voel me terug wat beter, maar heb mijn blogje wel gemist, want werkt therapeutisch en dat viel even weg, minder dus... maar Noa's still alive and kicking, en vooral partying a lot... waarschijnlijk mezelf bewust aan het voorbijlopen om ni teveel hoeven na te denken, ach, das ook een vorm van therapie he.

op shortski geweest oa, goed gevallen maar niks gebroken, wel nog steeds van die lastige pijntjes... maar die passeren ook wel

zoals steeds is het lekker druk op het werk geweest, maar ben wel tot de constatatie gekomen dat er schuin tgo mijn kantoor een ongelooflijk knap mannelijk exemplaar woont, dus heb weer een leuke bezigheid... elke keer als we samen op de parking staan, stel ik de meest belachelijke vragen eerst om toch maar wat contact te leggen, dus intussen zitten we op het niveau 'hey, hey, alles ok? jaja, salut' maar ik heb geleerd dat ik de zaken beter wat rustig aanpak dus overtuig mezelf ervan dat ik dat aan het doen ben en wil absoluut niet gezegd hebben dat ik tikkeltje te verlegen ben...
pluspunt, collega van me kent een vriendin van hem, dus heb al wat extra info, en blijkbaar heeft ie door dat er iemand van kantoor bij ons wel interesse heeft, maar is ie zelf nogal verlegen... tja, zo schiet het ni op he...
ach, to be continued, wil eigenlijk ook eerst nog wat van het vrijgezellenleven genieten, moet dat toch ook es gedaan hebben, zo'n paar wilde nachten doorgebracht hebben, waar je de volgende ochtend van denkt, twas leuk, maar meer hoeft dit ook weer niet te zijn...
eerste nacht is gepasseerd intussen, dus das er ook gebeurd, twas fun, en meer hoeft dat niet te zijn... was de avond nadat ik een upperdare party heb bijgewoond, toeval? of straalde ik een bepaalde gedachte uit... ach, wie zal het zeggen...

voor de rest, Topsporter ni meer gehoord, dus das over and out, ex ook ni meer, en dat wil ik zo houden, voel me er goed bij, wel gehoord dat ie nog steeds samen is met Maatje 34, zijn zelfs samen op het kantoor geweest waar ex en ik samen werkten, en dat vond ik er wel over, passeer daar zelf nog heel regelmatig en dat weet ie, dus had hen daar makkelijk kunnen tegenkomen, en daar heb ik nog steeds geen behoefte aan! wel reactie gehad van ex-collega's dat ze blijkbaar een schminkpopke is, en dat ze het nu helemaal niet begrijpen, hadden verwacht een superlekker wijfke te zien maar dat was ze niet, mijn dag weer goed natuurlijk! maar als ook die gedachte wat later bezinkt, besef je dat je er niets mee bent, hij is met haar nu, en daar verandert geen enkele commentaar op haar uiterlijk enz iets aan...

anyway, hier was dus de update, hoop dat next time niet zo lang op zich laat wachten, maar dat zal aan derden en mijn tijd liggen...


CU!

ps ga volgende keer mijn eigen posts ne keer bekijken om te zien waar ik nog een vervolg moet vertellen, want heb het gevoel dat ik veel zaken aant vergeten ben.

 

 

 

 

17:31 Gepost door Noa in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (6) | Tags: tijd, blog, man |  Facebook |

02-03-08

gevecht

al een ganse week heb ik tijd gehad om te bloggen, en al een ganse week heb ik gedacht, maar waarover dan... alles lijkt plots zo banaal... ik zit dus niet terug op de rails...

het gaat gewoon niet goed, ik las haar brief, haar afscheid, en opnieuw begreep ik het, maar tegelijkertijd was er het besef, shit, ik begrijp dit... altijd al geweten hoor, dat er zich een sluimerend kantje in mij bevindt, maar het hele voorval heeft die oude wonden terug opengereten, de combinatie thuis wonen en dit... het gaat niet goed...

thuis wonen, terug in het ouderlijk huis verblijven, een periode die achter me lag, al meer dan 10 jaar geleden; heb toen een zwaar gevecht met mezelf geleverd, en gewonnen! en dan moet je plots, noodgedwongen, terug naar diezelfde omgeving...

ik vocht toen alleen, gek he, alleen tegen jezelf vechten, maar toch is het zo; een kantje dat je verbergt, mijn verborgen ik, en nu is noa met haar neus op de harde feiten gedrukt, dat kantje is niet verdwenen, het lag gewoon rustig ergens op de loer, klaar om getriggerd te worden; ik voelde het al een tijdje, blijven ontkennen is dan dé tactiek; het gaat goed met me hoor! jezelf overtuigen, ik kan het als de beste! en zelfs doen alsof ik terug op de rails zit, tuurlijk wel.

haar brief was zo confronterend, intussen al honderden tranen gelaten, niet enkel voor haar, hoe erg het ook klinkt, ook voor mezelf, het besef, mijn gevecht is nog niet ten einde!

x noa

 

23:38 Gepost door Noa in Emoties | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mezelf, afscheid, confrontatie, gevecht |  Facebook |